Η τεκνοποιΐα ήταν πάντα ο άμεσος σκοπός του γάμου. Σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση, η λεχώνα και το νεογνό προστατεύονταν από τα κακά πνεύματα, και κυρίως τη Λιλίθ, με διάφορα αποτροπαϊκά έθιμα και φυλαχτά. Στη ρωμανιώτικη κοινότητα των Ιωαννίνων, όπως σε κάθε παραδοσιακή κοινωνία, η γέννηση αγοριού συνιστούσε γεγονός πανηγυρικό. Οκτώ ημέρες μετά τη γέννησή του γίνεται η περιτομή, το Μπερίθ Μιλά, που ακολουθείται από την τελετή ονοματοδοσίας. Η τελετή γίνεται από τον μοέλ στο σπίτι και συμβολίζει την επισφράγιση του θεϊκού συμβολαίου με τον εβραϊκό λαό. Στα Ιωάννινα τηρείτο ένα αποκλειστικό ρωμανιώτικο έθιμο: η σύνταξη του Άλεφ, του πιστοποιη-τικού περιτομής, που διακοσμείτο με καλλιγραφημένες ευχές και προ-σευχές και λειτουργούσε ως φυλαχτό για τη μητέρα και το αγοράκι, καθώς κρεμιόταν στον τοίχο μαζί με υφασμάτινη μπάντα και αρμαθιές φλουριών. Στο γλέντι που ακολουθούσε την περιτομή, το χαρακτηριστικό ρωμανιώτικο κέρασμα ήταν το φναρό, ένα γλύκισμα από αυγά, ζάχαρη και μέλι. Στα κορίτσια η ονοματοδοσία γιορταζόταν στο σπίτι σε μια μικρή οικογενειακή συγκέντρωση .

Στην ηλικία των 13 ετών τα αγόρια ενηλικιώνονται θρησκευτικά και πλέον θεωρούνται ισότιμα μέλη της κοινότητας, υπεύθυνα για την τήρηση του Νόμου και τις πράξεις τους. Το γεγονός γιορτάζεται με την τελετή του Μπαρ-Μιτσβά σε ειδική πρωινή λειτουργία στο Συναγώι. Στη συνέχεια προσφέρονται στους νέους δώρα: τα τεφιλίν, δερμάτινες θήκες με εδάφια από την Τορά, το ταλέθ, ένδυμα προσευχής για τη συναγωγή, η κιπά, καπελάκι προσευχής, και το σιντούρ, το καθημερινό προσευχολόγιο.

Ο θάνατος, τέλος, σημαδεύεται από λιτές, σύμφωνες με τον εβραϊκό νόμο, προετοιμασίες που αναλαμβάνει η Χεβρά Κεντοσσά, Ιερή Αδελφότητα με εθελοντικό και τιμητικό χαρακτήρα. Οι άμεσοι συγγενείς τηρούν επταήμερο πένθος, τη σσιβά. Στο σπίτι των πενθούντων όλο το χρόνο καίει καντήλι στη μνήμη του αποθανόντος.

Δείτε την Ψηφιακή Παρουσίαση

Επιστροφή