Στις 4 Δεκεμβρίου του 2002 έγιναν τα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής του Σάμη Ταμπώχ με τίτλο «Καλειδοσκόπιο Μνήμης». Παιδί της δεύτερης γενιάς του Ολοκαυτώματος, ο Σάμης Ταμπώχ δεν ήταν δυνατό να μην επηρεαστεί από τη σκιά του. Τα δεκαεπτά έργα της έκθεσης αναφέρονται σ’ αυτό, με αφετηρία τη φράση Arbeit Macht Frei (Η Εργασία Απελευθερώνει) που η σκληρή ειρωνεία της σημάδεψε το τέλος τόσων ανθρώπινων ζωών. Η φράση συλλαβίζεται οδυνηρά, ψηλαφητά από πίνακα σε πίνακα, με κάθε γράμμα φασματικά τυπωμένο πάνω σε λευκό, κενό μουσαμά, όπου περιστασιακά μόνο εισβάλλει βίαια το χρώμα. Το γυμνό αυτό τοπίο πλάθεται με την τεχνική του κολλάζ από χάρτινα κουρέλια, σχισμένα, προχρωματισμένα με βαριές πινελιές μαύρου και γκρίζου, θυμίζοντας θραύσματα μνήμης των «…συγγενών που δεν αξιώθηκα να γνωρίσω, αφού ποτέ δε γύρισαν από τα στρατόπεδα», όπως λέει ο ίδιος ο καλλιτέχνης.