Home Sitemap | Newsletter
Αναζήτηση
» Εκπαίδευση > Εκπαίδευση για το Ολοκαύτωμα > Σεμινάρια για Εκπαιδευτικούς > Στο Μουσείο > Σεμινάριο για Εκπαιδευτικούς - 2004
  Σεμινάριο για Εκπαιδευτικούς - 2004

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ

Στις 22 Οκτωβρίου 2004, το Εβραϊκό Μουσείο με το σεμινάριο Διδάσκοντας το Ολοκαύτωμα στην Ελλάδα, που απευθύνεται σε καθηγητές της Μέσης Εκπαίδευσης, εγκαινίασε την πρώτη συντονισμένη προσπάθεια παρουσίασης μεθόδων διδασκαλίας του θέματος σε Έλληνες εκπαιδευτικούς. Το σεμινάριο τέθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και πραγματοποιήθηκε χάρη στην ευγενική υποστήριξη και χορηγία του οργανισμού International Task Force for Holocaust Education, Remembrance and Research, και του Πολιτιστικού Τμήματος της Πρεσβείας των Η.Π.Α. στην Αθήνα.

Την παραμονή του σεμιναρίου, διοργανώθηκε στο χώρο του Μουσείου δεξίωση, στην οποία παρέστησαν οι χορηγοί, ο Γερμανός Πρέσβης κ. Άλμπερτ Σπίγκελ, o Ακόλουθος Τύπου της Γερμανικής Πρεσβείας κ. Τόμας Μύτσελμπουργκ, ο Πρέσβης των Η.Π.Α κ. Τόμας Μίλλερ, ο Γάλλος Πρέσβης κ. Μπρούνο Ντελέυ, ο υπεύθυνος της Task Force για τη Γαλλία κ. Γκυ Μπροκ, ο Πρέσβης κ. Κλης από το Υπουργείο Εξωτερικών, οι υπεύθυνοι διαφόρων τμημάτων του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, ο Πρέσβης του Ισραήλ, κ. Ραμ Αβιράμ, οι συμμετέχοντες ομιλητές, ακαδημαϊκοί και άλλοι ενδιαφερόμενοι.

Η συμμετοχή του κοινού στο σεμινάριο ξεπέρασε την αναμενόμενη. Την έναρξη της εκδήλωσης κήρυξε το μέλος του Δ.Σ. του Μουσείου, κ. Μίνως Μορδεχάϊ, ενώ σύντομο αλλά συγκινητικό χαιρετισμό απηύθυνε η πρόεδρος της Ενώσεως Ομήρων Ισραηλιτών Ελλάδος, κα. Μπέρυ Ναχμία. Στη συνέχεια, εκλεκτοί ομιλητές διαπραγματεύτηκαν διάφορες πλευρές του αντικειμένου και συζήτησαν με τους εκπαιδευτικούς.

Ο κ. Joël Kotek, διευθυντής εκπαίδευσης του Mémorial de la Shoah στο Παρίσι, έθεσε το ερώτημα «Γιατί να διδάξουμε το Ολοκαύτωμα;», και συμπέρανε ότι απώτερος εκπαιδευτικός στόχος είναι η διαμόρφωση, μέσω της συνειδητοποίησης του εγκλήματος, καλύτερων πολιτών για την κοινωνία.

Ο υποψήφιος διδάκτωρ Ιστορίας κ. Αλέξιος Μενεξιάδης, έδωσε μία σύνοψη του Ολοκαυτώματος, με έμφαση στην περίπτωση των Ελλήνων Εβραίων, η οποία είναι ελάχιστα γνωστή στο ευρύτερο κοινό.

Η κα. Φωτεινή Τομαή-Κωνσταντοπούλου παρουσίασε τη στάση των Ελληνικών Κυβερνήσεων, του λαού και του κλήρου απέναντι στο δράμα των Ελλήνων Εβραίων, βασιζόμενη στο υλικό της Υπηρεσίας Ιστορικού και Διπλωματικού Αρχείου, της οποίας προΐσταται.

Τέλος, ο κ. George Hein, ειδικευμένος σε θέματα εκπαίδευσης μέσω μουσείων, κατέδειξε πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του δασκάλου στη διαμόρφωση συνειδήσεων, όχι μόνο μέσω της διδασκαλίας των γεγονότων, αλλά και της δημιουργίας συναισθημάτων με βάση απτές, προσωπικές ιστορίες.

Ακολούθησε επίσκεψη στο χώρο του Μουσείου. Η διευθύντρια, κα. Ζανέτ Μπαττίνου, ξενάγησε τους συμμετέχοντες στις μόνιμες προθήκες και την περιοδική έκθεση «Κρυμμένα Παιδιά στην Ελλάδα της Κατοχής». Η μουσειολόγος Δρ. Ευριδίκη Ρετσίλα ανέπτυξε την προβληματική της διαμόρφωσης της τελευταίας ως «βιωματικής έκθεσης», ενώ η Ιστορικός Τέχνης Δρ. Αφροδίτη Κούρια παρουσίασε την έκθεση τέχνης «Διάλογος με ένα Μουσείο», που δημιουργήθηκε με έμπνευση και αφορμή τα «Κρυμμένα Παιδιά».

Ακολούθησαν απογευματινά εργαστήρια πάνω σε θέματα εφαρμοσμένης διδακτικής. Η υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Μουσείου, κα. Οριέττα Τρέβεζα-Σούση παρουσίασε την ειδικά σχεδιασμένη για τη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος Μουσειοσκευή. Πρόκειται για μια μία βαλίτσα με εποπτικό και διαδραστικό διδακτικό υλικό, το οποίο δίνει στον διδάσκοντα τη δυνατότητα, έπειτα από μία μικρή προετοιμασία των μαθητών, να τους εισάγει στην ιστορία του Ολοκαυτώματος των Ελλήνων Εβραίων.

Βασισμένη σε μια δόκιμη διεθνή πρακτική, εμπλουτισμένη με πρωτότυπο υλικό και προσαρμοσμένη στις ιδιαιτερότητες του συγκεκριμένου διδακτικού σκοπού, η Μουσειοσκευή αποτελεί σημαντικότατο εργαλείο για τη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος σε σχολεία που δεν μπορούν να επισκεφθούν το Εβραϊκό Μουσείο. Λόγω των ηλικιών στις οποίες απευθύνεται, αποφεύγεται ο τονισμός της φρίκης, χωρίς όμως να αποσιωπάται το έγκλημα. Γι' αυτό δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στις ιστορίες των κρυμμένων παιδιών, ενώ, με αναφορές σε σημερινές γενοκτονίες και θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γίνεται η σύνδεση με το σήμερα, ώστε να τονίζεται η χρησιμότητα της μνήμης για την αποφυγή ενός Ολοκαυτώματος στο μέλλον.

Μιλώντας για τη «Σημασία της Διδασκαλίας του Ολοκαυτώματος στις Σύγχρονες Κοινωνίες για την Ενδυνάμωση της Δημοκρατίας, της Κοινωνικής Ισότητας και του Σεβασμού των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων», η κυρία Ζανέτ Μπαττίνου κατέδειξε πως ο σκοπός του εκπαιδευτικού προγράμματος είναι να διδάξει το «μεγάλο μάθημα του Ολοκαυτώματος [...] ότι όλοι οι άνθρωποι δεν πρέπει να είμαστε παθητικοί θεατές των γεγονότων γύρω μας, αλλά ενήμεροι και ευαισθητοποιημένοι πολίτες του κόσμου, πάντα σε εγρήγορση, άγρυπνοι φύλακες και υπερασπιστές των ανθρωπίνων ιδεωδών [...]»

Τη «βιωματική» προσέγγιση της διδασκαλίας του Ολοκαυτώματος μέσω της Τέχνης παρουσίασε η χοροθεραπεύτρια, καθηγήτρια και θεωρητικός του χορού, κυρία Νίνα Αλκαλάη, με μια δεκάλεπτη χορευτική παράσταση αυτοσχεδιασμού από ομάδα παιδιών.

Στη συζήτηση που ακολούθησε, ακούστηκαν εμπειρίες των ανθρώπων που αναλαμβάνουν το δύσκολο έργο της διδασκαλίας του Ολοκαυτώματος σε Ελληνικά σχολεία. Δε λείπουν καθαρά πρακτικές δυσκολίες, αλλά και αντιδράσεις. Ωστόσο, η σωστή προετοιμασία του δασκάλου, η εμπειρία, ο σεβασμός που προκαλούν οι ιστορίες, και η φυσική παρουσία επιζώντων εκείνης της εποχής στη διάρκεια της διδασκαλίας, φάνηκε πως είναι ικανές να υπερνικήσουν τα εμπόδια αυτά, να κερδίσουν τις καρδιές των μαθητών και να θέσουν τις βάσεις για μία συστηματικότερη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος.

Πρόθεση του Μουσείου ήταν να μην παραμείνει η εκδήλωση αυτή η μοναδική, αλλά να διοργανώνεται σε ετήσια τουλάχιστον βάση και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδος 2010 | Powered by Web Arts